(Sorry non-Dutch speakers, this one’s for the Netherlanders)
Dit was ik een tijdje geleden vergeten te posten. Toen ik wegging bij mijn vorige werkgever en mijn glamorous leven begon als freelance vertaler, heb ik een oergroot gedicht geschreven ter lofprijzing van mijn collega’s, dat ik vervolgens op kantoor per email gedistribueerd heb. Dat gedicht zal ik hier niet plaatsen, want hun namen staan er allemaal op en ik weet niet of ze allemaal willen dat ik daar op internet mee rondbazuin. Maar als antwoord schreef eentje me en klein gedichtje terug, en dat wil ik hier wél heel graag plaatsen:
O Annable, die ons deez’ jaren
met vele kunsten hebt vermeid:
Uw columns in de Voertaal waren
van hoog gehalte, en gebreid
hebt gij de warmhoudendste zaken
(was ooit een slangenwant daarbij?)
Ook met uw zang woudt g’ons vermaken:
geen zong zo hoorbaar en zo blij.
Gij gaat ons nu helaas verlaten,
maar houd contact, vergeet ons niet.
Kom nog eens langs om bij te praten.
Tell them in Oz that Holland’s neat!
Het kantoorleven in Nederland heeft dus uiteindelijk toch iets leuks weten op te leveren. Wie had het voor mogelijk gehouden?
Recent Comments