Meestal word ik in de Nederlandse horeca minstens 5 minuten stelselmatig genegeerd voordat ik door een óf schoorvoetende óf opdringerige ober benaderd word en iets mag bestellen. Vandaag was ik nog niet eens gaan zitten, moest ik al mijn bestelling bedacht hebben.
Zucht.
So, anyone who would ever like to know anything about me just has to click here.
Any questions? Comment below.
Gisteren, ongeveer twee uur nadat Y. het logé-hondje gedropt had, liet ik de deur even open staan en ging de hond meteen de andere kant van de stad opzoeken. Na een uur lang rondlopen in een poging om het beest terug te vinden, voelde ik me net zo rot als een uur daarvoor, en moest ik nog het huis gaan bezoeken dat ik nooit van m’n leven meer krijg vanwegen gebrek aan hypotheek. Ik had gehoopt dat het huis tegen zou vallen, maar dat viel dus vies tegen. Ik bedoel, mee. Ja, zo gaat dat soms.
Toen ben ik Nederlandse les gaan geven aan twee meisjes, een Amerikaanse en een Canadese, wat tot ongeveer 17:00 uur duurde, waarna ik naar huis wederkeerde. En nog geen tien minuten later kwam het telefoontje dat de hond gevonden/gevangen was – blijkt dat na een beetje ronddwalen hij gewoon naar huis was gelopen, waar de toevallige plantjeswatergeefster hem gezien en in veiligheid gebracht had.
Ja, zo gaat dat soms.
This morning, following my 8th rejection for a mortgage, I can now feel I’m finally pogressing from the denial/anger stage to the sadness/acceptance stage. I guess the advantage is that if the banks think my income is so low (which it isn’t), the housing associations will too! Go subsidised housing!
So (*gulp* swallows pride)… if anyone knows of any accommodation going in Utrecht, please let me know.
Sigh.
Yesterday, while I was out knitting with Jantine (whose brother-in-law’s name was Frodo), I met a man called Gandalf.
All together now: WTF???
The following is a quote from The Concise Guide to Self-Sufficiency by John Seymour:
“One of the essential characteristics of a good home is craftsmanship. It seems to me that all human artifacts give off a sort of cultural radiation, depending on how much love and art has gone into their production. A mass-produced article of furniture comes from a high-speed, high-tech factory, using plastics and often working with wood that has been destroyed by chipping and glueing (…) Furniture made by a craftsman, on the other hand, is full of care and made with sympathy for the wood. It will last for generations and be a constant beacon of beauty in the home.”
A beacon of beauty. Right on.
I found the following two names in my current translation project quite amusing:
Anita Hardon
Odile Tits
Hihi!
Today, the following fragment was in a Dutch text I was translating:
Wet BIG
What if i were to tell you that this was simply Dutch legalese for the “Individual Healthcare Professions Act”? As an English speaker, you just have to wonder which ‘act’ in particular… And what’s more, in Dutch this could also be interpreted as the “Piglet Act”. Wet piglets. I mean, what kind of a language lets this happen? Or rather, which politicians?
Sometimes this language cracks me up. It makes me wanna Wet BIG, man.
Recent Comments